De bladeren zijn klein en schubachtig. Zo lijkt het net alsof de plant geen bladeren heeft. Het is een knapperige, groene groente met een zilte smaak. Erg lekker als salade bij visgerechten. Je kan de groente ook koken of stomen. Zeekraal groeit wereldwijd maar in Europa komt Salinarcia Europea voor. In Nederland groeit zeekraal voornamelijk in Zeeland en Texel.
Zeekraal wordt als zilte zeegroente geteeld op gronden met veel zoute kwel. Zeekraal is een eenjarig plant die door zaadvorming voortplant. Om te kiemen, heeft het plantje wel zoet water nodig. Zoet regenwater kan in droge periodes zonder eb en vloed daarvoor zorgen. De plant groeit op slikkige platen, zogenaamde schorren die met hoogwater overstromen met zout zeewater. Schorren zijn begroeide buitendijken die onder invloed staan van eb en vloed. Stukken land stromen vol met zeewater. Zeekraal neemt zo minimaal mogelijk water op. Uit het water haalt het plantje zout. Teveel zout is niet goed voor de plant. Het teveel aan zout slaat de plant op in de onderste delen van het blad. Dit is zichtbaar aan de geelgekleurde bladdelen en deze sterven af. Het plantje neemt naast het zout ook vitaminen op uit het water. Bovendien zit zeekraal boordevol mineralen en ijzer. Daarom is zeekraal niet alleen heel lekker maar ook gezond.
Zeekraal op slikkige plaat
Zeekraal is oogstbaar van half mei tot en met begin september. Na de oogst kunnen de eetbare delen meerdere malen geoogst worden. Dit groeit na de oogst direct weer aan. Aan het eind van het seizoen groeien witte puntjes aan de topjes. Dit zijn kleine witte bloemetjes waarna zaadvorming plaatsvindt. De zeekraal wordt houtig en is niet meer eetbaar.